De radartjes aan

Zodra een projectidee, vraag of uitdaging wordt voorgedragen, wordt er eerst helderheid geschept aan de hand van een aantal vragen zoals ‘wie ervaart het probleem of de behoefte?’ ‘Waarom?’, ‘wat is de tijdlijn?’, ‘wat zijn de eerste kansen?’ of ‘wat is er al gedaan en wanneer?’

Wie doet er mee?

Daarna worden de spelers in kaart gebracht en bevraagd: van doelgroep(en) tot belanghebbenden. Natuur wordt hier ook meegenomen. De eerste kansen worden gezocht in de bestaande netwerken van organisaties, bij spraakmakende mensen en belangrijke plekken.

Wat of wie wil je echt bereiken?

Soms is het al erg helder voor wie en wat het project bedoeld is, en soms blijkt dit een stuk ingewikkelder te liggen. Ga je namelijk voor diegenen die zich toch wel laten horen, of ga je je richten op degenen die je juist niet hoort? Waarom zouden zij wel of niet meedoen? Wat zijn mogelijke drempels? Dit zoeken we grondig uit voordat we van start gaan.

Hoe dragen zij bij?

Draagvlak en wederkerigheid zijn belangrijke sleutels voor een duurzaam en vruchtbaar project. Daarom zorgen we ervoor dat iedereen voor wie het project bedoeld is, kan bijdragen. Waar mogelijk, praktisch en wenselijk, worden verbindingen gelegd. Ook stel ik de vraag: ‘hoe kunnen we elkaar helpen en wordt het initiatief ook voor jullie interessant en leuk?’

Beperkte middelen, wilde dromen

“Jij weet nog wel eens wat.” is iets wat ik vaak hoor. Met ruime ervaring in verschillende sectoren, samenwerkingen, projectmanagement en ook subsidies en financiering, wordt vaak een manier gevonden om een project tot uitvoering te laten komen en écht te laten slagen. Geef aCOLLAB een zaadje en het wordt ineens een buurttuin!